HERRIAK EZ DU BARKATUKO
“Assassins de raons, de vides, que mai no tingueu repòs en cap dels vostres dies i que en la mort us persegueixin les nostres memòries”.
Loable: el año pasado por estas fechas Llach vino a Valencia con su “Comisión de la verdad”, para que el estado español pida perdón por los 5 trabajadores asesinados en Gazteiz en 1976. El público gritaba “Herriak ez du barkatuko”: el pueblo no perdona. Interrogable: ¿Quién cantará a las víctimas de ETA?. ¿Quién abrirá una “Comisión de la verdad” sobre complicidades políticas en las matanzas de ETA?. Y a los etarras: ¿Les llamará Llach “Assesins”.

23 Marzo, 2008 en 2:47 pm
Odio esta gente que luchaba contra las injusticias franquistas y ahora se une a las injusticias del terrorismo nacionalista y toda esas hordas de hijos de puta egoistas creadores de fronteras.
Odio que mi madre cante s’estaca de Llach.
24 Marzo, 2008 en 11:01 am
el drama, “nuestro” drama, es q tu madre y yo podríamos seguir cantando por siglos esas canciones, porque lo q dicen, no tiene desperdicio:
Disset anys només i tu tan vell;
envejós de tan jove bellesa,
has volgut esquinçar els seus membres,
però no podràs, que tots guardem aquesta llum
i els nostres ulls seran llampecs per als teus vespres.
el pueblo siempre canta lo mismo,
porque siempre nos pasa lo mismo.
Pero estos tios son sólo “viudas de Franco”:
lo cantaron entonces por oportunismo, no porque les importáramos.